Studeren ‘nieuwe stijl’ is druk, druk, druk en leuk

Stadsleven bericht elke vrijdag over de bewoners van studentenhuis Zuilenstraat 13. Een serie over vijf jongens en vier meisjes die lid zijn van verschillende studentenverenigingen. Aflevering 1.

Twee gare banken staan naar de televisie gericht. De achterste staat op bierkratten. De tv staat op één van de twee koelkasten. De woonkamer/ -keuken stroomt langzaam vol.

Op het krijtbord aan de muur staan vijf kruisjes: vijf bewoners eten mee vanavond. Slingers aan het plafond. Sjef draait aan een pepermolen. De rest kijkt tv.

Welkom in studentenhuis Zuilenstraat 13. Hier wonen vijf jongens en vier meisjes, lid van verschillende studentenverenigingen. De mix wérkt, zeggen ze. De komende weken zullen we merken waarom, want we volgen de bewoners. De stress. De lol. De bijbaantjes. De mores en de sores. Alles facetten van het moderne studenten komen voorbij.

,,Heb je al een date,’’ voor het date-eten,’’ vraagt huisoudste Jos aan nieuwkomer Pony; binnenkort gaan ze met z’n negenen eten en iedereen móet een date meenemen. Die date wordt geen probleem, zegt Pony. Hij is net gestopt met zijn studie rechten. De vraag is: moet hij eerst een date zoeken of eerst een nieuwe studie. Hmm, hij zal toch maar éérst zijn ouders inlichten.

Op de muur naast het krijtbord staan de namen van oud-bewoners. De lijst is inmiddels op de verwarming aanbeland. Daar staan de namen van de huidige bewoners. Sta je erop, dan hoor je officieel bij de geschiedenis van Zuilenstraat 13.

De eerste namen waren die van types als Otto Kuyl en Ludolph van der Hoeven. Zij gebruikten het 17de eeuwse pand voor het eerst als studentenhuis in 1942. Gedurende de oorlog leefden studenten – actief in het verzet – in onzekerheid, want je wist nooit wie er een stiekeme nsb’er was.

Ze trokken zich terug in het pand. Ze verborgen onderduikers en verspreidden illegale krantjes.
Het was een mannenhuis, maar daar kwam in de jaren ’60 en ’70 verandering in. Het was de tijd van de oneindig doorlopende studiefinanciering. De tijd van één college per week, feesten en van iedereen-doet-het-met-iedereen. Toen kwamen er vrouwen in huis. In die tijd moet de vader van bewoner Elly er ook hebben gewoond.

,,Dat was studeren oude stijl,’’ zegt Jos. ,,Nu zijn we een stuk serieuzer. Tegenwoordig doe je je best om je vakken te halen, want als je er eentje niet haalt, loop je meteen een jaar uit en loopt je lening op.’’ Studeren ’nieuwe stijl’ is een stuk drukker: vakken volgen én lid van een studentenvereniging én je gezicht laten zien in Zuilenstraat 13 én een vriendje of vriendinnetje.

Het zijn slimme, ambitieuze, calculerende en op zelfontplooiing gerichte mensen.

Wat serieus en saai! ,,Ha, dat valt ook wel weer mee,’’ legt Jos uit. Aan feestjes, lol en andere gekkigheid geen gebrek. Elke september een huisfeest. 300 man binnen. Chaos. Een paar kamers worden dan leeggeruimd, waaronder die van Ferry. Daar komt dan de band. Succes verzekerd met thema’a als Mexicaanse Griep en Cirque du Freak.

’s Zomers verplaats het leven zich van de huiskamer naar de tuin. Daar staan een zwembadje en pingpongtafel en in de hoek is een bar gebouwd, compleet met vuurkorf en klapstoeltjes. ,,Dan is het elke dag vakantie hier, zodra je uit college komt, ’’ zegt Jos.

Hier wonen de advocaat, pedagoog, communictatiewetenschapper, arts en psycholoog van de toekomst. We volgen ze op een deel van het pad daarheen en zien ze dobbelen om de afwas.